Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Σαν σήμερα

Σαν σήμερα, 28η Οκτωβρίου του 1940, η Ελλάδα μπαίνει στον πόλεμο. Στις 3 π.μ. επιδίδεται από τον πρέσβη της Ιταλίας στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι στον έλληνα πρωθυπουργό τελεσίγραφο με το οποίο η ιταλική κυβέρνηση ζητά «το δικαίωμα να καταλάβει δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων ορισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους». Ο Μεταξάς απαντάει με το ιστορικο ΟΧΙ. Στις 4 π.μ. ο διοικητής της 7ης μεραρχίας υποστράτηγος Χ.Κατσιμήτρος πληροφορείται τηλεφωνικώς την διαταγή του Μεταξά για «αντίστασιν μέχρις εσχάτων». Στις 5:00, μία ώρα πριν την εκπνοή του τελεσιγράφου, αρχίζει η ιταλική εισβολή.

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, Η Εισαγγελία Πρωτοδικών κωφεύει ενώπιον της βλασφημίας του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 26ῃ Ὀκτωβρίου 2012
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ἡ παρά τήν προκληθεῖσα δικαιολογημένη ταραχή τοῦ λαοῦ μας συνέχισις τῶν παραστάσεων τοῦ βορβωρώδους καί ἀθλιοτάτου Corpus Christi στό θέατρο «Χυτήριο» καί παρά τήν ὑποβληθεῖσα μήνυση μου στήν Εἰσαγγελία Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν μέ ὑποχρεώνει ὡς Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας καί ὡς πολίτη τῆς δημοκρατικῆς μας πατρίδος καί ὡς νομικό νά καταθέσω ἔμπονα καί μέ ἄφατη θλίψη τά κάτωθι:
1. Ἡ τραγική αὐτή ὑπόθεση ἀνιδρύει γιά μιά εἰσέτι φορά τήν ἄμεση ἀνάγκη ἀποδεσμεύσεως τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας ἀπό τά φρικώδη δεσμά τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας διότι ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ διάκριση τῶν ἐξουσιῶν τοῦ σοφοῦ Μοντεσκιέ παραμένει μόνο σάν χρήσιμη ἀρχή στά ἐγχειρίδια Συνταγματικοῦ δικαίου. Εἶναι ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη οἱ λειτουργοί τῆς ἱσταμένης καί καθημένης δικαιοσύνης νά ἐκλέγονται ἄμεσα ἀπό τόν λαό γιά νά μήν εἶναι ὑποχείρια τῆς ὁποιασδήποτε οἰκονομικῆς ἤ πολιτικῆς ἐξουσίας πού μέ τό ἀνώτατο δικαστικό συμβούλιο καθορίζει τήν τύχη τους καί τήν ἐξέλιξή τους. Καί βέβαια ἀπό ἕνα δημόσιο ὑπάλληλο μποροῦμε νά ἀπαιτήσουμε τήν νομιμότητα ἄλλά ὄχι καί τόν ἡρωϊσμό γιατί αὐτό εἶναι γιά ὁλίγιστες καί ἡρωϊκές ψυχές.

Ο Βίος του Αγίου Νέστορα



 Ο Νέστορας ήταν πολύ νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη και γνώριμος του Αγίου και ενδόξου Δημητρίου.

Ο Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ότι ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός χαιρόταν για τις νίκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ονομαζόμενου Λυαίου, μίσησε την υπερηφάνεια του. Βλέποντας όμως και τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, πήρε θάρρος. Πήγε λοιπόν στη φυλακή, όπου ήταν κλεισμένος ο Μεγαλομάρτυρας, και έπεσε στα πόδια του. Δούλε του Θεού Δημήτριε, είπε, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με το Λυαίο, γι' αυτό προσευχήσου για μένα στο όνομα του Χριστού. Ο Άγιος, αφού τον σφράγισε με το σημείο του τιμίου Σταυρού, του είπε ότι και το Λυαίο θα νικήσει και για το Χριστό θα μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ο Νέστορας μπήκε στο στάδιο χωρίς φόβο και ανεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοί». Και αφού πολέμησε με το Λυαίο, του κατάφερε δυνατό χτύπημα με το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε.

Εξοργισμένος τότε ο Διοκλητιανός, διέταξε και σκότωσαν με λόγχη το Νέστορα, αλλά και το Δημήτριο. Έτσι, μ' αυτή του την ενέργεια ο Νέστορας δίδαξε ότι σε κάθε ανθρώπινη πρόκληση πρέπει να αναφωνούμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;» (Ψαλμός νε' 5). Ο Κύριος είναι βοηθός μου και δε θα φοβηθώ. Τι θα μου κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος;


Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀθλητὴς εὐσεβείας ἀκαταγώνιστος, ὡς κοινωνὸς καὶ συνήθης τοῦ Δημητρίου ὀφθεῖς, ἠγωνίσω ἀνδρικῶς Νέστωρ μακάριε, τὴ θεϊκὴ γὰρ ἀρωγή, τὸν Λυαῖον καθελῶν, ὡς ἄμωμον ἱερεῖον, σφαγιασθεὶς προσηνέχθης, τῷ Ἀθλοθέτῃ καὶ Θεῶ ἠμῶν.

Πηγή: Ορθόδοξος Συναξαριστής

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

Το μύρο του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου, Πολιούχου Θεσσαλονίκης

Ο Άγιος Δημήτριος στις πηγές αποκαλείται μεγαλομάρτυς φιλόπολις, σωσίπολις και μυροβλύτης. Μυροβλύτης γιατί ανέβλυζε μύρο από τον τάφο του, το οποίο ελάμβαναν οι πιστοί μέσα σε φιαλίδια που ήταν κατασκευασμένα από γυαλί, πηλό ή μολύβι, τα λεγόμενα κουτρούβια. Το μύρο του Αγίου είναι το θαύμα του Θεού και η μεγάλη ευλογία του Μεγαλομάρτυρος προς τους πιστούς Χριστιανούς που επικαλούνται τις ακοίμητες πρεσβείες του.

           Υπάρχουν πολλές αυθεντικές μαρτυρίες για το Μύρο του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου. Παραθέτουμε ενδεικτικά τις ακόλουθες:
1)   Δημήτριος Χρυσολωράς (τέλος 14ου – αρχές 15ου), σημειώνει ότι «το μύρο του Αγίου Δημητρίου δεν είναι νερό, διότι είναι παχύτερο από αυτό, ούτε ομοιάζει με τα υγρά που πηγάζουν από τη γη ή με παρασκευαζόμενα αρώματα, ούτε συγκρίνεται με αυτά. Είναι θαυμασιώτερο και από τα φυσικά και από τα παρασκευαζόμενα αρώματα».
2)   Ιωάννης Καμενιάτης, εξιστορεί την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Σαρακηνούς (904 μ.Χ.) και αποκαλεί Μυροβλύτη τον Άγιο Δημήτριο.
3)  Κωνσταντίνος Ακροπολίτης (Μέγας Λογοθέτης, συναξαριστής, ρήτωρ και επιστολογράφος) 1321 μ.Χ., αναφερόμενος σε θαύμα του Αγίου (θεραπεία οφθαλμών) τον χαρακτηρίζει Μυροβλύτη.
4) Ισίδωρος (1342-1396) και Γαβριήλ (1397-1416), Αρχιεπίσκοποι Θεσσαλονίκης. Ο πρώτος ονομάζει τον Άγιο «Μυρορρόα» και ο δεύτερος «Μυροβλύτη».
5)  Επιγραφή του 1284 μ.Χ. Βρέθηκε στο τέμενος Εσκί Σεράϊ και λέγει γιά το Ναό του Αγίου Δημητρίου «έχει εντός του μέγαν Μυροβλύτην».
6) Η λειτουργική παράδοση και ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας μετά το 10ο αιώνα με θαυμασμό και ευλάβεια αναφέρεται στον Μυροβλύτη Άγιο Δημήτριο.

Οι μαρτυρίες για το μύρο του Αγίου Δημητρίου είναι πολλές, μεγάλη όμως είναι και η χάρη που ελάμβαναν και λαμβάνουν μέχρι σήμερα όσοι γίνονται αποδέκτες της ευλογίας του Μύρου. Τα θαύματα που επιτελεί ο Άγιος (παλαιά και σύγχρονα) είναι πολλά και βαθύτατη η ευγνωμοσύνη των πιστών που θεραπεύονται ή βοηθούνται ποικιλοτρόπως.
Ο Μυροβλύτης και θαυματουργός Άγιος Δημήτριος, ανήκει όχι μόνον στη θεοφρούρητη πόλη,τη Θεσσαλονίκη,όπου διασώζεται ο πάνσεπτος Ναός του, κτίσμα του 5ου αιώνα, αλλά και στην Οικουμένη, η οποία τον τιμά και τον ευλαβείται με συγκινητικές εκδηλώσεις εδώ και δέκα επτά αιώνες.

«Χαίροις των Μαρτύρων η καλλονή και Θεσσαλονίκης,
Πολιούχος ο ευκλεής. Χαίροις Μυροβλύτα, Δημήτριε παμμάκαρ,
ημών προς τον Σωτήρα, πρέσβυς θερμότατος.» 

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012


Η Τιμια Καρα του Αγιου Ανδρεου



patr3
Σήμερα το απόγευμα, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Νέας Ελβετίας, έγινε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέου.
Την Τιμία Κάρα μετέφερε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από Ιερείς και Διακόνους της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
Την Τιμία Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου υπεδέχθη στα προπύλαια του Ιερού Ναού οΣεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ μετά του Ιερού κλήρου της Μητροπόλεως του.
Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό που ετελέσθη, χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Δανιήλ ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσόστομο που απεδέχθη την πρότασή του, να μεταφερθεί η Τιμία Κάρα του Αποστόλου Ανδρέου, στον ως άνω Ιερό Ναό προκειμένου ο Ιερός Κλήρος και ο ευλογημένος λαός της Ιεράς Μητροπόλεως Καισαριανής και των Αθηνών γενικότερα, να λάβει ευλογία, χάρη και ενίσχυση από την Τιμία Κάρα του Πρωτοκλήτου μαθητού του Κυρίου μας.
Ο κ. Χρυσόστομος δια θερμών λόγων ανεφέρθη στην θεοφιλή ποιμαντορία του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Δανιήλ, στην κρίση της εποχής μας και στην έξοδο από αυτήν μέσα από την εν Χριστώ Ζωή.

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012


Χαρά, Λύπης Όλεθρος (αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου)

Ο πόνος, η στενοχώρια, η αγωνία, η ψυχική τραγωδία είναι αποτέλεσμα της πτώσεως του ανθρώπου, η οποία οφείλεται στον εγωισμό του. Οι αναθυμιάσεις του εγώ γεννούν στην ψυχή την στενοχώρια, ενώ η φυσιολογική της κατάσταση είναι η χαρά, διότι ο Θεός είναι ειρήνη, είναι χαρά, και η ψυχή είναι εμφύσημα του Θεού, δημιουργήθηκε από Αυτόν και οδεύει προς Αυτόν. Επομένως, η στενοχώρια είναι ξένη και αδικαιολόγητη μέσα στην ανθρώπινη ζωή.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ